Skoalbern

Sa prate wy thús: Thorsten en Amarinske

Thorsten (45) en Amarinske (44) Klein wenje mei harren dochter Meike (9) yn Haren (Grinslân). Thorsten praat Nederlânsk mei Meike en Amarinske Frysk. Ek Dútsk spilet in grutte rol yn it gesin, want beide studearren se Dútsk en syn mem komt út Dútslân. Underling prate Thorsten en Amarinske Nederlânsk.

Sa lêze wy: Eke en Doete

Yn ús gesin is it momint foar it sliepen gean mear as allinnich de dei ôfslute. It is in fêst ritueel wurden dêr’t wy allegear nei útsjogge: tegearre in boekje lêze. As de jûn falt en de rêst yn ’e hûs weromkomt, krûpt mem mei dochter Doete (4) ûnder de tekkens mei in Frysk boekje yn ’e hân.

Hup, nei bûten!

Der wurdt tsjintwurdich lang safolle net mear bûten boarte as eartiids. It sosjale libben fan bern (mar miskien ek wol dat fan de heiten en memmen?) hat him ferpleatst nei binnen. Skermen lizze kontinu foar it gripen. Tiid om dêr feroaring yn te bringen, fynt Reina Reekers-de Boer fan Groeiromte yn Wâldsein.

De bern fan Mantgum: Minke

Minke wennet mei har heit, mem en broerke Jitse yn in hûs oan de Mantgumerfeart. Noch eefkes dan, want se sille ynkoarten in healjier op ’e camping yn Koudum wenje. Gewoan, om’t it sa’n moai aventoer is. Minke hat der no al sin oan om hiel faak fan de grutte glydsbaan te gean. Se hat in leuk libben, fynt se sels. In drok libben ek, mei in soad hobbys en sport. Twa kear yn ’e wike shorttrack, hurddrave, keatse, gitaarspylje… En dan docht se dit jier ek noch mei oan it Berneiepenloftspul.

De bern fan Mantgum: Twirre

Twirre hat krekt har jierdei hân en hat fan alles krigen: klaai, in krasboekje, in abonnemint op it tydskrift fan Freek Vonk. Mar it moaiste is de koffer mei mikroskoop. ‘Wy ha der al in wimper ûnder hân, en in bledsje… Kinst der ek allegear nije dingen mei ûntdekke.’ Dy mikroskoop komt goed fan pas, want Twirre wol letter biolooch wurde. Ek plysje en dûnser trouwens.

Ien bern

It getal ien: wannear is in gesin eins ‘ôf’?

‘Wannear komt de twadde?’ is de fraach dy’t al gau oer de tafel fljocht. Mar achter de foardoar sjocht de wrâld der faak hiel oars út. Yn Snits gie it poppeguod de doar út út in gefoel fan kompleet-wêzen, yn Ychtenbrêge út in gefoel fan loslitten.

De bern fan Mantgum: Jort

Jort wennet mei syn heit, mem en trije grutte broers Jelte, Melle en Djurre op in buorkerij bûten Mantgum. Dêr is altyd in soad te dwaan; mei de knyntsjes boartsje, of mei de jonge poeskes as dy der binne. Jort helpt heit ek wolris op ’e pleats, dan mei er op ’e trekker of op ’e shovel. En as it min waar is, boartet Jort mei syn broers yn ’e garaazje, genôch romte om lekker te rauzen! Mar spultsjedwaan is ek altyd leuk. Uno en Kroko Loko binne Jort syn favoriten. In spultsje winne slagget allinne hast noait, want dat docht grutte broer en spultsjefanaat Melle altyd.

Synestesy: Femke en Sinne sjogge alles yn kleuren

Tsien is giel, woansdei is bordeauxread en augustus is fletsgrien. Al salang’t Femke de Walle har heuge kin, hawwe sifers, dagen en moannen in kleur. Mar ek noaten, akkoarden, seizoenen, letters en sels wurden ferskine foar har yn útienrinnende tinten. 

Opvoeden zonder scherm

Je moet snel eten koken en je kind stopt maar niet met huilen. Hm, dan toch maar even Nijntje op het scherm? Luier verschonen met Woezel & Pip? De strijd begint tegenwoordig al vroeg: wanneer komt HET scherm in beeld? Of is het mogelijk om zónder scherm op te voeden? Iris Amels (33) is ervan overtuigd dat het beter is voor de groei en creativiteit van een kind. Haar zoontje Jens (2,5) krijgt het scherm bij haar thuis niet in de hand.

“Papa, doet dialyse pijn?”

Het leven van Bastiaan (44) veranderde voorgoed toen bleek dat hij nierfalen had. Jaren later kwam er nóg een harde klap: zijn zoon Julian (13) blijkt dezelfde nierziekte te hebben. Hoe ga je als vader om met je eigen ziekte terwijl je tegelijkertijd weet dat je kind mogelijk hetzelfde pad moet bewandelen?

Ferneamd: Thijs en Thijs

Thijs is 9 jier en wennet mei syn heit, mem en suske yn Droegeham. Hy is ferneamd nei syn pake, dy’t ek Thijs hjit. Mar dat wist pake sels earst noch net.

Samen verder

Op zaterdagmiddag klinkt er gelach in de tuin. Een meisje van zes rent enthousiast achter een bal aan, terwijl een jongen van veertien haar aanwijzingen geeft. “Nu schieten!”, roept hij lachend. Binnen staat de tafel al gedekt voor het avondeten. Het lijkt een gewoon tafereel uit een doorsnee gezin. En eigenlijk is dat precies wat het is. Alleen hoort het meisje officieel niet bij dit gezin.