Zoek op inhoud
Geboortetrauma: Soms is één gesprek genoeg
Als je met negatieve gevoelens terugkijkt op je bevalling, zwangerschap, kraamtijd of borstvoedingsperiode, kan dat gevolgen hebben voor de rest van je leven. Dat stelt geboortetraumaconsulent Jantina van der Valk. ‘Spitich genôch leit der in grut taboe op it belibjen fan dat soarte gefoelens.’
Sophie (8) is blind maar niets is onmogelijk
Sophie (8) ziet sinds haar tweede jaar helemaal niets meer. Toch doet ze aan alles mee: van atletiek tot pianoles, van toneelspelen tot zwemles. Vader Ronald: ‘Mensen met een beperking verdienen een gelijkwaardige plek in de samenleving: wen er maar aan!’
Jip (7) bijna blind maar niet minder optimistisch
Jip (7) is bijna blind. Daarnaast ademt hij door een canule en krijgt hij zijn voedsel toegediend via een maagsonde. Toch gaat hij naar een reguliere school in het dorp. Moeder Natalie: ‘Hij is erg slim en maakt heel makkelijk contact.’
De mond als spiegel bij de biologische tandarts
‘We nemen de tijd voor de mensen. We kijken niet alleen naar de tanden en kiezen in de mond, maar zien het lichaam als één geheel.’ Aan het woord is Jessica Swartberg, ze is een van de drie tandartsen bij de Biologische Tandarts Friesland in Leeuwarden. Aan de praktijk zijn eveneens een mondhygiëniste en tandartsassistenten verbonden. Jessica werkt samen met echtgenote en assistente Desiree van der Pal.
Pretecho op dyn eigen bank
De pretecho. Einlings kinst dyn lytse poppe yn it echt besjen. Sa bysûnder! Dat barren kin no noch bysûnderder wurde, want echoskopiste Doete Reitsma jout pretecho’s oan hûs. Sa kinst it libben yn dyn búk besjen yn dyn eigen wenkeamer. Michelle en Marcel probearren it en binne entûsjast.
Hoesten & roken
Yn balâns – tiid foar Yoga
Hilde's hart: deel 3 'Taboe'
Rienk: ‘We hiene eins noch net iens it besef fan alles wat der gebeurd wie. We wiene folslein ferdoofd.’
Hilde's hart: deel 2 'Doety krijgt (g)een zusje'
Dit artikel is een vervolg op het artikel over Hilde dat in de uitgave van november 2019 van het blad heit&mem is gepubliceerd. Hilde stierf in de armen van haar moeder.
Noait in dei sûnder diabetes
Diabetes. Ast it hast, hast it foar altyd. Eltse dei prikke, rekkenje, iten weagje en alert wêze. Hoe is dat, as dyn bern fan 5 jier diabetes hat? Of in sportyf famke fan 13? Hoe witst datst it hast en wat komt der oan te pas? “Kinst der âld mei wurde”, hearre de âlden fan Rianne en Ilan gauris. ‘Dat is wier, mar bist ek gjin dei sûnder.’
Ik jou dy myn nier
‘Ik vind het niet zo gek dat je haast niet meer kunt ademen als je ligt, je bent jezelf namelijk aan het verdrinken. Je nieren werken niet goed en daardoor blijft al het vocht in je lichaam.’ De nierspesjalist joech Esther plaspillen en binnen in pear oeren hie sy sechstjin liter urine útpisse. Dêrmei wie se nei de befalling fan de tredde direkt ek sechstjin kilo lichter.
Ast it hânskrift fan dyn bern net lêze kinst
Bernefysioterapeute Geeske van Kesteren: ‘Elk bern freget om in eigen oanpak, net allinnich omdat elk bern oars is, mar ek fanwege de ûntwikkelingsfaze dêr’t it bern yn sit. Dat binne essinsjele dingen foar bernefysioterapeuten om rekken mei te hâlden.’ Geeske van Kesteren is fysioterapeute by Fysio Lemsterpark en hat de master Kinderfysiotherapie yn ’e bûse. Trije jier ekstra stúdzje om bern fan 0 oant 18 jier behannelje te kinnen. Wat soe sy tsjinkomme yn har praktyk?