De resinsje: ‘Abe en de Aardichman’ troch Jitske Nynke
Abe ferhuzet nei in hûs mei in grutte tún. As der in famke foar it stek stiet, krûpt er gau ûnder in strúk. Omdat hy yn syn foarige wenplak pleage waard, doart er no net mear mei oare bern te boartsjen. Mar al gau fernimt er dat er net allinne is ûnder dy strúk … in brún bultsje mei in swiere bromstim en wapperjende hantsjes komt yn beweging. Wat is dat dochs?! En wat wol it famke fan him?
Myn lêsbelibbing:
Wat my fuortendaliks opfoel, wiene de skitterjende yllustraasjes. Hast noch moaier as de natoer sels. At ik myn eagen tichtknypte, koe ik it oanreitsje. Dan fielde ik my ien mei dizze wrâld op papier.
Abe sleat ik fuortendaliks yn myn hert. Wat in skrander en leaf jonkje. Mar ek in jonkje dat goed wit wat er wol. Dy’t him ien fielt mei de natoer om him hinne. Syn iensumheid en syn ûnwissigens omdat er pleage waard, fielde ik goed oan. It rekke my. It die my tinken oan myn eigen bernetiid.
Mar ik wie ek nijsgjirrich hoe’t Abe dêrmei omgie. Gefoelens fan waarmte mar ek emoasjes doe’t er in freon yn de tún fine mocht dy’t der altyd foar him wie.
De emoasjes sa at Abe dy fielt, fielde iksels ek. Syn skruten en eangstige hâlding tsjinoer it famke út ’e buert, Sibrich. Syn gefoel fan no efkes net en it fuortkrûpen om mar net dêrmei konfrontearre te wurden, ik fielde it.
Mar ek de enerzjy fan syn âlden: wy hawwe it drok, rin ús net foar de fuotten, oant it momint fan ynsjoch en dan harren stipe en feiligens oan harren soan jaan. Moai ferwurde.
It ferhaal joech romte om allegearre stimmen en yntonaasjes te dwaan. Om de gelûden nei te dwaan. In ‘theater van de lach’ foar myn dochter Femke. Sels is hja ek skruten. Hja ûnderfynt dêr in protte lêst fan. Troch dit ferhaal fielde Femke har droegen. Foaral doe’t ik sei dat der altyd immen foar har wie dy’t lústere en har feilichheid jaan soe. Oant it momint dat hja sels de krêft fûn hie. En bliuw dysels, dan bisto sa moai.
It giet elke dei better mei har. Dat makket my sa grutsk op myn lytse wyfke.
Troch de byldzjende skriuwstyl fielde ik my hieltiid tichteby Abe. In mirakels gefoel. Ik seach de wrâld sa at hy dy seach troch syn eagen.
Femke har lêsbelibbing:
De yllustraasjes libben foar har. Hja aaide dêroerhinne as woe hja alles noch mear fiele en belibje. It ferhaal fûn hja prachtich. Foar har wie it in nijsgjirrige en libbensechte reis dy’t hja makke mei Abe en de Aardichman. It wie foar har in noflik momint at hja lekker waarm ûnder de tekkens yn it boek seach en lústere nei it ferhaal. Beide hawwe wy genoaten fan dit skitterjende boek. In boek dat hielendal beäntwurdet oan de belibbingswrâld fan in seisjierrich famke. En dat har no net mear sa skruten fielt, hja is dêr net allinne yn.
In sfearfol ferhaal oer in jonkje dat syn eangst oerwint, mei prachtige yllustraasjes derby. Foar bern fan 5-9 jier.
Tekst:
Tialda Hoogeveen (1974) waard berne yn Haskerdiken yn in hûs mei in grutte tún, midden tusken de greiden. Se hat har wurk makke fan har leafde foar ferhalen en de natoer. Tialda is sjoernalist en skriuwer en hat ferskate Nederlânsktalige boeken skreaun, foar bern en folwoeksenen.
Yllustraasjes:
Yke Reeder (1973) fynt beamkeklimmen noch altyd leuk. As bern wie se graach bûtendoar om hutten te bouwen en tekene se ek al alles wat los en fêst siet. Yke sylde de heale wrâld oer en is yllustrator, dosint en ûndersiker. Har leafde foar de natuer en ferbyldingskrêft fynst yn dit boek werom.
Wat wiene Femke en ik fuortendaliks betsjoend troch de libbendige, kleurrike, dúdlike yllustraasjes. Werklik poer genietsjen. Wat in talint.
Útjouwer: Afûk
Tige tank foar dit prachtige boek mei in moai boadskip. Goed dien Tialda Hoogeveen, Yke Reeder en Dieuwke van der Meer.
Abe ferhuzet nei in hûs mei in grutte tún. As der in famke foar it stek stiet krûpt er gau ûnder in strúk. Omdat hy yn syn foarige wenplak pleage waard, doart er no net mear mei oare bern te boartsjen. Mar al gau fernimt er dat er net allinne is ûnder dy strúk … in brún bultsje mei in swiere bromstim en wapperjende hantsjes komt yn beweging. Wat is dat dochs?! En wat wol it famke fan him?
In sfearfol ferhaal oer in jonkje dat syn eangst oerwint mei prachtige yllustraasjes.
Boekresinsje: ‘Abe en de Aardichman’ troch Hilde van Kalsbeek
We krije wer in prachtich foarlêsboek fan de Afûk oer de post, ‘Abe en de Aardichman’. Ik lês it boek foar oan ús âldste dochter Marij (5).
Wat dochsto yn it bôletrompke fan dyn bern?
Wat kinst no it bêste yn it bôletrompke fan skoalbern dwaan? En hoe giest om mei bern dy’t altyd mar roppich binne? Wat joust as se út skoalle komme? Moatte se ek ekstra fitaminen ynnimme? Bernediëtist Marijke Tuinhof (31) fan Dieetstyle yn Dokkum fertelt wat skoalbern nedich ha.
Resinsje ‘Kening sûnder hynder’ troch Lisanne
O nee, in de stal van de koning is niks te zien! Waar is zijn vriend, het paard, gebleven? Ook de stalmeester kan zijn vriend niet vinden, de koning voelt heldenmoed opkomen en besluit zijn vriend buiten de poort te gaan zoeken. Daar botst de koning direct tegen de draak aan die ooit zijn billen eraf hapte. Ssssst! Maak hem niet wakker! Maar wat is dat voor geluid?
Wout (10) wol graach skriuwer wurde
Wout de Groot (10)
♥skoalle: groep 6 fan Mienskipsskoalle De Legeaën
♥dream: skriuwer wurde
♥lêst lêzen: in kaartsje fan juf
♥boek: Dolfje Weerwolfje
♥tv: Disney Channel tekenfilms