Resinsje Pim en Pier troch Harmke
Dit boek is ynspirearre op in wierbard ferhaal. In kranteknipsel dêroer is oan ’e ein fan it boek te finen.
Pim en Pier, it boek fan Joke Scheffer en yllustrator Wim Swart is in moai foarmjûn boek mei in eigentiidsk ferhaal. In pinguin-homostel wol ek graach in lyts pykje, mar hoe kinne je dat as twa mannen foarinoar krije? Pim en Pier ha ferskillende ideeën, Joke Scheffer nimt de lêzer mei yn de syktocht fan beide mannen.
Dit boek is ynspirearre op in wierbard ferhaal. In kranteknipsel dêroer is oan ’e ein fan it boek te finen. Dy ekstra feitsjes binne ek nijsgjirrich foar heit en mem. Der is boartlik gebrûk makke fan de foarmjouwing yn de letters en sinnen, dat jout in ekstra aardich effekt.
Us soan wie al gek op pinguins, mar troch dit boek noch mear. Pinguins neamt er no al Pim, nei ien fan de twa haadpersoanen út it boek. Pim en Pier wurde oan it begjin fan it boek foarsteld. Pim hat in mûtse op en Pier in sjaal om. Sa binne de beide oansteande heiten goed te werkennen troch it ferhaal hinne. Pim en Pier sjogge der nei út om de leuke dingen dy’t se no tegearre dogge, sa as búkglydzje, fiskjes sline en oer it iis waggelje, ek mei in pykje te dwaan. It ferhaal hat in moai rûn ein, trije kear riede wat it pykje mei syn heiten docht oan ’e ein fan it boek. Jawis: búkglydzje, fiskjes sline en oer it iis waggelje.
Dit boek is net allinnich moai en leuk, it is ek goed foar bern dat se fanôf jonge leeftiid ferhalen hearre oer in oare gesinssituaasje as in tradisjonele húshâlding. Dêrneist is it fijn om wer in boek fan in Fryske skriuwer te hawwen. Wy sjogge út nei it folgjende ferhaal fan Joke Scheffer en Wim Swart.
Pim en Pier
Pim en Pier binne twa mantsjepinguins. Se binne altyd byelkoar. Pim soe hiel graach in pykje ha wolle mei Pier, mar hoe moatte se dat ha? En soene se it pykje dan wol tegearre grutbringe kinne?
In waarm printeboek, ynspirearre op in wierbard ferhaal.
Leeftyd: 3 – 5 jier.
De recensie van Patricia: It Waad
Als echte Waddenliefhebbers waren we meteen ontzettend blij toen we dit Friese kinderboekje over de Waddenzee in handen kregen. Dat begon al bij de omslag: heerlijk kleurrijk en voor ons een feest van herkenning. De lepelaar en de vuurtoren zorgen direct voor een vrolijke en aansprekende binnenkomer.
De resinsje fan Wytske Jongbloed: Ate en de seeheks
Klifmantsje Ate, of moatte wy sizze klifwyfke Atalanta of Atsje, wennet yn it wite klifhûs oan it Marderklif. Op in dei bringt postdo Hipke him in wichtige brief fan syn omke Simen. Omke Simen hat lêst fan rinneritus en hat dêrom de help fan Ate nedich. Om te helpen moat Ate wol in besite bringe oan de gefaarlike seeheks yn Laaksum…
De resinsje fan Ike: Flarde
Mei in soad niget haw ik it boek Flarde lêzen. Yn earste ynstânsje wie ik nijsgjirrich nei de relaasje tusken Fryslân en Baskelân, sjoen nei de oerienkomsten tusken beide eigen talen, kultuer en status yn it lân. Dat kaam yn it boek net nei foaren. It boek is flot skreaun, mar net foar de begjinnend Fryske lêzer. Yn it begjin moat je efkes wenne oan de skriuwstyl, mar al gau sitst yn it boek en wolst witte wat der noch mear barre sil. Hokker wendingen naam wurde en hoe’t alles dochs wer in oare kant op liket te gean. Ien ding bliuwt gelyk: Aede lit Sarat in haadrol spylje yn syn libben.
De resinsje fan Yvonne: Hagelslach
In kertier ferlyn
wie ’k tritich jierren jonger
en no bin ’k hast wer dea.
Gjin idee
wat dy te wachtsjen stiet
ast âld bist.