Resinsje Pim en Pier troch Baukje
Pim en Pier binne twa mantsjepinguins dy’t smoarferlyfd opelkoar binne en hiel graach tegearre in lyts pykje ha wolle. In babypinguin, wêrmei ’t se fiskjes sline kinne, búkglydzje kinne op it iis en swimme yn ’e see. Mar hoe moatte se dat ha?
Neffens Pier is it ûnmooglik ‒ ‘Wy binne mantsjepinguins, dy lizze gjin aaien en dus kinne wy ek gjin aai útbriede’. Mar Pim jout de hoop net op. Der moat dochs in manier wêze!
As in oare mantsjepinguin gûlt, om’t syn wyfke net ien, mar twa aaien lein hat en hy mar ien útbriede kin, krijt Pim in idee. Sille Pim en Pier ien aai útbriede en dat pykje tegearre grutbringe? De oare mantsjepinguin is hiel bliid mei it oanbod en Pim en Pier meie ien aai útsykje. De twa briede om ’e beurt, oant der in griis-brún, dûnzich pykje út it aai komt. De moaiste fan de hiele koloanje, dy’t waggelet, búkglidet, swimt en fiskjes yt. Syn twa heiten binne o sa wiis mei him.
Us dochter Silke (3) fynt it in hiel leuk printeboek. Se woe it daliks in pear kear achterelkoar lêze en pakt it der ek no geregeld wer even by. It boek is foar bern fan 3 oant en mei 5 jier, mar ek grutte sus Lianne (6) lústert oandachtich nei it ferhaal. It is oandwaanlik, twa mantsjepinguins dreame fan in lyts pykje en dy dream wurdt werklikheid. Lianne fynt it ek bysûnder dat de mantsjepinguin dy’t sa’n fertriet hat ien aai fuortjout (‘Dat is aardich’). Silke fynt foaral it lytse pykje hiel skattich (‘Ik wol ek sa’n lyts pykje ha’).
De tekeningen yn it boek binne prachtich. Silke en Lianne fine se hiel grappich. Ek leuk is dat it aai net yn ien kear útkomt, mar stapsgewiis. Dat soarget foar in aardich ferrassingselemint (‘Sjoch mem, syn snaffel!’). Dat dit boek ynspirearre is op in wier bard ferhaal, is ek bysûnder. Yn in Berlynske dieretún bretten ek ris twa mantsjepinguins tegearre in aai út en dat skynt sawol yn dieretunen as yn it wyld geregeld foar te kommen. Wat ús betreft in waarm famyljeferhaal mei prachtige tekeningen en dus seker in oanrieder.
Baukje Lemke, mem fan Lianne (6) en Silke (3) út Menaam
Pim en Pier
Pim en Pier binne twa mantsjepinguins. Se binne altyd byelkoar. Pim soe hiel graach in pykje ha wolle mei Pier, mar hoe moatte se dat ha? En soene se it pykje dan wol tegearre grutbringe kinne?
In waarm printeboek, ynspirearre op in wierbard ferhaal.
Leeftyd: 3 – 5 jier.
De resinsje fan Rozemarijn: Wat in rommel!
Us piken fertsjinje mear!
Wy wolle natuerlik it bêste foar ús bern. Sa ek de eksters yn it printeboek Wat in rommel! fan Emily Gravett, foar bern fan 2 oant 6 jier. Sy bouwe in nêst yn in hege beam. Mar as de fjouwer lytse blauwe aaien deryn lizze, is it de eksters noch net nei it sin. Sy sykje nei moaie spullen foar de takomstige piken en komme werom mei lytsguod, lykas koekoeksklokken en in slinger mei knipers en sokjes deroan. “It koe minder”, seit it âlderpear. “Mar ús piken fertsjinje mear.”
De resinsje fan Marjan: Wat in rommel!
In kadootsje mei fleurich stippeltsjepapier deromhinne en in wolkomstkaartsje derby, foar my as nij panellid, kaam fan ’e wike troch de brievebus! Ik hie der sin oan om dat kadootsje út te pakken en ús Sarah (5)
en Stefan (9) ek. Ut it papier kaam in boek mei in prachtich yllustrearre foarkant en dat frege derom om it hiel gau te iepenjen en te lêzen.
Dat is dan ek krekt wat wy dien hawwe.
Boekresinsje: ‘De bûseskatten fan Poike’ troch Pytrik de Groot
Och, wat in moai boek, dat wie it earste wat ik tocht doe’t ik hem beseach. In dik kaft, altyd noflik mei bern, en op in moaie wize yllustrearre, en mei in dúdlik lettertype skreaun. It elastyk kin brûkt wurde as boekelizzer, mar is ek handich foar de bûseskatten dy’t je sammelje kinne yn it boek.
Boekresinsje: ‘De Geheime doar’ troch Geartsje Rispens-Klaversma
Ik mocht een recensie schrijven over het boek ‘De geheime doar’ van Lida Dykstra. Na de bevestiging heb ik gewacht tot het in de brievenbus lag.