Resinsje Pim en Pier troch Baukje
Pim en Pier binne twa mantsjepinguins dy’t smoarferlyfd opelkoar binne en hiel graach tegearre in lyts pykje ha wolle. In babypinguin, wêrmei ’t se fiskjes sline kinne, búkglydzje kinne op it iis en swimme yn ’e see. Mar hoe moatte se dat ha?
Neffens Pier is it ûnmooglik ‒ ‘Wy binne mantsjepinguins, dy lizze gjin aaien en dus kinne wy ek gjin aai útbriede’. Mar Pim jout de hoop net op. Der moat dochs in manier wêze!
As in oare mantsjepinguin gûlt, om’t syn wyfke net ien, mar twa aaien lein hat en hy mar ien útbriede kin, krijt Pim in idee. Sille Pim en Pier ien aai útbriede en dat pykje tegearre grutbringe? De oare mantsjepinguin is hiel bliid mei it oanbod en Pim en Pier meie ien aai útsykje. De twa briede om ’e beurt, oant der in griis-brún, dûnzich pykje út it aai komt. De moaiste fan de hiele koloanje, dy’t waggelet, búkglidet, swimt en fiskjes yt. Syn twa heiten binne o sa wiis mei him.
Us dochter Silke (3) fynt it in hiel leuk printeboek. Se woe it daliks in pear kear achterelkoar lêze en pakt it der ek no geregeld wer even by. It boek is foar bern fan 3 oant en mei 5 jier, mar ek grutte sus Lianne (6) lústert oandachtich nei it ferhaal. It is oandwaanlik, twa mantsjepinguins dreame fan in lyts pykje en dy dream wurdt werklikheid. Lianne fynt it ek bysûnder dat de mantsjepinguin dy’t sa’n fertriet hat ien aai fuortjout (‘Dat is aardich’). Silke fynt foaral it lytse pykje hiel skattich (‘Ik wol ek sa’n lyts pykje ha’).
De tekeningen yn it boek binne prachtich. Silke en Lianne fine se hiel grappich. Ek leuk is dat it aai net yn ien kear útkomt, mar stapsgewiis. Dat soarget foar in aardich ferrassingselemint (‘Sjoch mem, syn snaffel!’). Dat dit boek ynspirearre is op in wier bard ferhaal, is ek bysûnder. Yn in Berlynske dieretún bretten ek ris twa mantsjepinguins tegearre in aai út en dat skynt sawol yn dieretunen as yn it wyld geregeld foar te kommen. Wat ús betreft in waarm famyljeferhaal mei prachtige tekeningen en dus seker in oanrieder.
Baukje Lemke, mem fan Lianne (6) en Silke (3) út Menaam
Pim en Pier
Pim en Pier binne twa mantsjepinguins. Se binne altyd byelkoar. Pim soe hiel graach in pykje ha wolle mei Pier, mar hoe moatte se dat ha? En soene se it pykje dan wol tegearre grutbringe kinne?
In waarm printeboek, ynspirearre op in wierbard ferhaal.
Leeftyd: 3 – 5 jier.
De resinsje fan Wytske Jongbloed: Ate en de seeheks
Klifmantsje Ate, of moatte wy sizze klifwyfke Atalanta of Atsje, wennet yn it wite klifhûs oan it Marderklif. Op in dei bringt postdo Hipke him in wichtige brief fan syn omke Simen. Omke Simen hat lêst fan rinneritus en hat dêrom de help fan Ate nedich. Om te helpen moat Ate wol in besite bringe oan de gefaarlike seeheks yn Laaksum…
De resinsje fan Ike: Flarde
Mei in soad niget haw ik it boek Flarde lêzen. Yn earste ynstânsje wie ik nijsgjirrich nei de relaasje tusken Fryslân en Baskelân, sjoen nei de oerienkomsten tusken beide eigen talen, kultuer en status yn it lân. Dat kaam yn it boek net nei foaren. It boek is flot skreaun, mar net foar de begjinnend Fryske lêzer. Yn it begjin moat je efkes wenne oan de skriuwstyl, mar al gau sitst yn it boek en wolst witte wat der noch mear barre sil. Hokker wendingen naam wurde en hoe’t alles dochs wer in oare kant op liket te gean. Ien ding bliuwt gelyk: Aede lit Sarat in haadrol spylje yn syn libben.
De resinsje fan Yvonne: Hagelslach
In kertier ferlyn
wie ’k tritich jierren jonger
en no bin ’k hast wer dea.
Gjin idee
wat dy te wachtsjen stiet
ast âld bist.
