Zoek op inhoud
Meertalig opgroeien gaat niet vanzelf
Marinella Orioni komt uit Nederland, woont al jaren in Parijs en voedt haar twee kinderen drietalig op. Drie talen inderdaad! Waarom heeft ze hiervoor gekozen? En hoe gaat dat in de praktijk, meertalig opvoeden? Marinella schreef er al eerder een boek over en komt nu met een nieuw boek: ‘Het meertalige kind. Een eerste kennismaking’.
Kinderen horen niet in de knel te zitten
Kleuters die op vakantie niet het zwembad in mogen maar braaf op hun strandbedjes moeten liggen, omdat de ouders willen chillen. Bij kinderarts Brita de Jong gingen meteen de alarmbellen rinkelen. ‘Je hebt te doen met die twee kleuters. Je voelt dat het niet klopt. Waarom gaan die ouders niet met ze in het zwembad spelen? En je vraagt jezelf af: moet ik hier iets mee? Het antwoord is ja. Want elk kind heeft recht op een fijne jeugd en een veilig thuis.’
Meer rust en minder frustratie dankzij babygebaren
Veerle (1) zit in de kinderstoel. Ze wijst naar haar oor en kijkt naar buiten. ‘Wat hoor je?’ vraagt haar moeder, ‘hoor je de vogeltjes?’ Het meisje lacht bevestigend en brengt vervolgens haar hand naar haar mond, ze maakt het gebaar voor eten. Het is bijna een echt gesprek, dit babbeltje tussen een kind dat nog niet kan praten en haar moeder. Mogelijk gemaakt door babygebaren.
In jonkje yn in jurkje
It kin noch in hiel ding wêze
Probleem opgelost! - Het zat ’m in de primaire reflex
Het ziet er zo schattig uit als een kind, bij wijze van kruipen, op de billen door de kamer schuift. Die vorm van vooruitkomen kost het kind echter veel energie. Sterker, er ligt een oorzaak aan ten grondslag: de kruipreflex is niet aanwezig.